Aapjes kijken en als aapjes bekeken worden

Onze vierde blog, de tussenpozen schijnen steeds langer te worden maar we doen ons best. Veel leesplezier in ieder geval weer, Afrika blijft een belevenis!

Cultuur

We leren steeds meer van de Zimbabwaanse cultuur. Een stel zaterdagavonden hebben wij gezamenlijk gegeten met onze buurvrouwen en hun kinderen. De gewoontes zijn echter wel iets anders. Voordat je met je rechterhand gaat eten, laten ze eerst een bakje warm water rondgaan waarin je allemaal je handen wast. Daarna worden de bekers in datzelfde water gelegd om ze daarna te gebruiken. Als je even later wat drinken wilt inschenken, moet je weer je handen wassen in datzelfde water en aan het einde nog een keer.  Dusja, na de maaltijd is het tijd om ECHT je handen te wassen. Wijzelf hebben ook geprobeerd om sadza (Isitshwala) te maken. Gelukkig was onze buurvrouw zo lief om te helpen, met een speciale garde mixte ze het maïsmeel. Het was een simpele ronde stok met vier gebogen ijzerdraadjes onderaan. Door deze stok tussen hun handen te wrijven konden ze ontzettend hard door de pan heen roeren. Echt geweldig om te zien, het leek zelfs effectiever dan onze eenhandige methode. Waar we in Nederland wel van hielden maar niet vaak wat van aten, was chocola. Hier in Afrika is het echter een soort verslaving geworden. Elke keer als we als Nederlanders bij elkaar komen is er wel iemand aanwezig die chocola ronddeelt, heerlijk :-D

Een ander cultuurdingetje dat we hebben geleerd is dat het ontzettend onbeleefd is om ‘oh wat dom’ te zeggen. Ze vergeven het je nog als je zoiets over jezelf zegt, ze weten namelijk dat je Nederlander bent, maar waag het niet om dat bij iemand anders te zeggen. Gelukkig hadden we deze fout nog niet bij anderen gemaakt, maar we kijken nu wel uit om iemand ‘dom’ te noemen.

De Ndebele taal leren we op dit moment op een hele leuke manier. Een meisje dat in het ziekenhuis lag heeft in een schriftje een heel aantal woorden voor ons opgeschreven. In ruil wilde zij graag wat meer verpleegkundige dingen leren. Het was echt een leuk initiatief en het leverde ook leuke gesprekken op. Helaas voor ons is ze alweer naar huis.

Girls en Ladies blijkt hier nogal een onderscheid te hebben. Een man vroeg namelijk aan ons of hij ons met girls of met ladies moest aanspreken. Toen we de achtergrond niet begrepen, verduidelijkte hij: are you married?

De laatste tijd lopen wij om 7 uur in de ochtend ook niet meer in korte mouwen rond. Het is in de nacht zo’n 10 graden en dat wordt halverwege de ochtend pas beter. Ja, zelfs in Afrika kan je kippenvel krijgen.

Hwange

Een tijdje terug zijn we naar Hwange National Park geweest. We konden meerijden met personeel en op de terugweg weer opgehaald worden, een onverwachte kans. We konden nog net mee voor een gamedrive met een groep chirurgen en anesthesisten uit India. Zij waren voor 10 dagen op een medische missie in Zimbabwe. Allerlei mensen, ook kinderen uit Mbuma, konden naar Harare komen voor een gratis operatie. Voor de meeste mensen is zoiets een gouden kans. Dit is een jaarlijks gebeuren en deze keer waren dus deze dokters degenen die opereerden. We waren echter als de enige blanken op dat moment een ware attractie voor hen. Voor het eerst voelden we ons aapjes in een dierentuin/national park. Iedereen wilde met ons op de foto. Gelukkig was het niet zoals bij sommige kinderen in de community dat ze echt even je handen en haar moesten aanraken om te zien hoe echt je huid en haar is en je vervolgens een hele horde achter je aan krijgt als je verder loopt etc. We hebben helaas geen leeuwen, giraffen of nijlpaarden gezien, maar wel een stel andere interessante dieren als een grote kudde olifanten, waterbokken, zebra’s, een krokodil, bavianen, painted dogs en ontzettend veel mooie vogels.

Training

Afgelopen week hebben we een training gegeven aan het personeel, dit ging over houding en verplaatsingstechnieken. Zij krijgen namelijk tijdens hun opleiding geen les daarin en hun kennis was tot op dat moment zo goed als niets. Wij stonden dan ook af en toe stom verbaasd toe te kijken als ze hun skills demonstreerden voordat wij de juiste methode voordeden. Bijvoorbeeld, wanneer je een bedlegerige patiënt rechtop wilt zetten trek je toch gewoon heel hard aan een pols? Toen het personeel eenmaal zag hoe soepel de technieken verliepen werden ze super enthousiast. Ook zonder onze training on the job blijken ze bezig te zijn om alles te oefenen en iedereen kijkt al uit naar de volgende les. Geweldig toch!

Feestdagen

In de FP Church worden geen feestdagen gevierd. De afkeer van feestdagen ligt in de kerkgeschiedenis van de UK. Via ons thuis kregen we nog een beetje mee op welke dagen Hemelvaartsdag en Pinksteren was. Vanavond hopen we, eigenwijs Nederlands, toch een Pinksterpreek met elkaar te gaan luisteren. Normaal gesproken kaften we elke maandagavond samen met Gilia de boeken die zij uit Nederland ontvangt. Dat wordt nu dus even overgeslagen. Andere bezigheden van ons zijn dingen als preken cd’s rippen, bibliotheekkaartjes maken en in de boeken stoppen, en ons eigen huishouden doen. Af en toe moeten we een gekko verjagen uit huis en bij onze schoonmaak worden er standaard een aantal kakkerlakken gedood. De grote vliegbeesten in ons huis worden nu iets minder. In het begin zaten er vooral ’s avonds vaak hoppende, vliegende en zoemende beesten in onze kamer. Beesten die een kruising leken tussen een vlieg en een sprinkhaan. Nu wordt het gelukkig minder.We hebben hier gelukkig geen last van slangen. Het schijnt dat je ze in een ander seizoen af en toe tussen de huizen kunt te vinden.